نوشته های شخصی

کارگردان الهی

وقتی او از هر سکانس پرده بر می دارد، درک ناچیز خود و ژرفای حکمت و اراده ی الهی را می بینم که چگونه ایمان متزلزل مرا به چالش می کشد.

لمس کردن حضورش موجب می شود در تنها ترین تنهایی بدانیم هست، نظاره گر است و هنگامی که وقتش فرا برسد در درست ترین زمان، دستان مقدسش انسان را از هر چه هست و نیست بی نیاز می سازد.

ایمان دارم کارگردان الهی در راستای نیت و همت ما آنچه را که مصلحت است مقدر می سازد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *