روانشناسی, موفقیت

ارزش هراسی

ارزش هراسی

وقتی  بیش از ظرفیتمان  (عزت نفس و ارزشی که برای خود قائل هستیم) احترام و توجه دریافت می کنیم، آژیرها در درونمان روشن می شوند و هشدار می دهند که یک چیزی جور در نمی آید.  در این مواقع عکس العمل های متفاوتی از ما بروز می کند. گاهی مقاومت نشان می دهیم و تعریف و تمجید و احترام هدیه شده به خودمان را انکار می کنیم. گاهی مطالب مطرح شده از طرف مقابل را به حساب زبان بازی، چاپلوسی، سیاست ورزی و اهداف پنهان او می گذاریم. گاهی نیز خشمگین از احساس بازیچه قرار گرفتن فریاد بر می آوریم و روبرو را صرف نظر از نیتش با خاک یکسان می کنیم فقط چون ظرفیت ارتفاع بالاتر را نداریم.

اینطور بنظر می رسد که عادت کرده ایم ظرفیت ارزش و احترامی که اطرافیان برایمان قائل هستند همینقدر باشد تا احساس خطر نکنیم. زمانی که بیش از دز همیشگی مورد توجه یا احترام قرار بگیریم، خشمگین می شویم و عمیقا می ترسیم.

شاید دلیل این مطلب آن باشد که تصویری که ما از خودمان داریم (Self-Image) با تصویری که دیگران از ما دارند متفاوت است و همین ناهمخوانی موجب می شود که اختلاف تصویرها را نتوانیم هضم کنیم و به نحوی درصدد بالانس کردن محتوی دو تصویر باهم برآییم.

پرواز تا اوج عزتمندی، ارزش و احترام را دوست داریم اما تنها برای پرواز تا ارتفاع معین و خاصی آمادگی داریم و اگر ما را از آن ارتفاع بالاتر ببرند احساس ناراحتی خواهیم کرد تا به محدوده امن خود بازگردیم.

شاید نسخه موجود برای این چنین زنگ خطرهایی که کم و بیش همه ما در لحظاتی آن را تجربه کرده ایم، بررسی باورهایمان نسبت به خودمان و اطرافیانمان باشد و به نوعی بتوانیم با اصلاح آنها افزایش عزت نفس و تصویری که از خودمان در ذهن داریم را بهبود ببخشیم.

این مطلب بی ارتباط نیست با آنچه در تحلیل رفتار متقابل(TA) به آن نمایشنامه یا پیشنویس زندگی گفته می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *